دوستان

بی‌اعتنایی حساب‌شده
جان ماکسول

‏از یک ویولونیست جوان راز موفقیتش را می‌پرسند، پاسخ می‌دهد: «بی‌اعتنایی حساب‌شده» و بعد، توضیح می‌دهد: «وقتی مدرسه می‌رفتم خیلی کارها بود که انجام آن‌ها وقت می‌خواست. بعد از صبحانه به اتاق می‌رفتم، تختم را مرتب می‌کردم، اتاق را جمع‌وجور می‌کردم، گردگیری می‌کردم و خلاصه همه‌ی کارهایی را که به نظرم می‌آمد، انجام می‌دادم. بعد با عجله مشغول تمرین ویولن می‌شدم. به تدریج فهمیدم آن‌طور که باید و شاید در تمرین پیش نمی‌روم. بنابراین، برنامه را عوض کردم. تا زمانی که تمرین‌ها تمام نمی‌شد، عمداً دست به سفید و سیاه نمی‌زدم. به نظر خودم راز موفقیتم، «بی‌اعتنایی حساب‌شده» است.


برگرفته از كتاب:
ماكسول، جان؛ رهبري(آنچه همه رهبران بايد بدانند)؛ برگردان فضل‌اله اميني؛ چاپ دوم؛ تهران: سازمان فرهنگي فرا 1383.
منبع:http://www.rahpoo.com