سعادت و عشق
زیگموند فروید

‏با همه‌ی مشکلاتی که در راه عشق وجود دارد، اقلیتی کوچک ذاتاً این امکان را دارد که سعادت را از این راه بیابد. این اشخاص به این‌نحو از مورد ‏تأیید قرارگرفتن از جانب معشوق بی‌نیاز می‌شوند، که به عشق‌ورزیدن خود بیش‌تر ارج می‌نهند تا به مورد عشق واقع شدن، و به این نحو در برابر از دست دادنِ [معشوق] از خود محافظت می‌کنند که عشق‌شان را فقط به یک ابژه معطوف نمی‌کنند، بلکه به همه‌ی انسا‌ن‌ها به‌طور یکسان عشق می‌ورزند و از نوسانات و سرخوردگی‌های عشق جنسی به این طریق جلوگیری می‌کنند که از هدف عشق روی می‌گردانند و سایق را تبدیل به محرکی می‌کنند که از رسیدن به هدفش جلوگیری شده است. آن‌چه به‌این‌طریق در آنان ایجاد می‌شود، یعنی حالت احساسی یکنواخت، پایدار و لطیف، دیگر شباهت ظاهری زیادی به زندگی عاشقانه‌ی جنسی که توفانی و پرتلاطم است، ندارد.


برگرفته از کتاب:
فروید، زیگموند؛ تمدن و ملالت‌های آن؛ برگردان محمد مبشری؛ چاپ سوم؛ تهران: نشر ماهی 1385.
منبع:http://www.rahpoo.com